Συμπληρώνονται σήμερα 52 χρόνια από τη μέρα που υλοποιήθηκαν οι σχεδιασμοί της Χούντας των Αθηνών, της ΕΟΚΑ Β΄, των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ με το προδοτικό πραξικόπημα ενάντια στον Πρόεδρο Μακάριο και στη Δημοκρατία στην Κύπρο. Μια μέρα που άλλαξε για πάντα την ιστορία και τη μοίρα της πατρίδας μας, ανοίγοντας διάπλατα τον δρόμο για την τουρκική εισβολή και την κατοχή, προκαλώντας ανείπωτη τραγωδία στον λαό μας.
Η 15η Ιουλίου δεν αποτελεί απλώς μια μαύρη επέτειο. Αποτελεί ημέρα μνήμης, τιμής και ιστορικής ευθύνης. Τιμούμε όλους όσοι στάθηκαν με θάρρος απέναντι στους πραξικοπηματίες και υπερασπίστηκαν τη δημοκρατική νομιμότητα. Τιμούμε τους δημοκράτες αντιστασιακούς που, με κίνδυνο της ζωής τους, αντιστάθηκαν στα όπλα της προδοσίας και πολέμησαν λίγες ημέρες αργότερα τον Τούρκο εισβολέα. Τιμούμε τους νεκρούς, τους αγνοούμενους, τους φυλακισμένους και τους βασανισθέντες της Αντίστασης, όλους εκείνους που θυσιάστηκαν για την ελευθερία και τη δημοκρατία.
Πενήντα δυο χρόνια μετά, το έγκλημα του πραξικοπήματος εξακολουθεί να βαραίνει την πατρίδα μας. Οι πρωταγωνιστές και οι υποστηρικτές της προδοσίας δεν λογοδότησαν ποτέ πραγματικά απέναντι στον λαό και την Ιστορία. Την ίδια στιγμή, συνεχίζονται οι οργανωμένες προσπάθειες παραχάραξης των γεγονότων του 1974, η εξίσωση των θυτών με τα θύματα και η επιχείρηση εξωραϊσμού όσων οδήγησαν την Κύπρο στην καταστροφή.
Καταδικάζουμε απερίφραστα όσους εξακολουθούν να παραμένουν αμετανόητοι, όσους επιχειρούν να διαστρεβλώσουν την ιστορική αλήθεια και όσους επιδιώκουν να παρουσιάσουν το πραξικόπημα ως μια «σύγκρουση μεταξύ ίσων πλευρών». Η λήθη δεν αποτελεί συμφιλίωση και η σιωπή δεν αποτελεί δικαίωση. Η εξίσωση της Αντίστασης με την προδοσία συνιστά ύβρη απέναντι στους πεσόντες και προσβολή απέναντι στις επόμενες γενιές.

Ιδιαίτερη καταδίκη αξίζει στη στάση της Κυβέρνησης, του Δημοκρατικού Συναγερμού και του φασιστικού ΕΛΑΜ, οι οποίοι, για ακόμη μία χρονιά, εκπροσωπήθηκαν στο μνημόσυνο των πραξικοπηματιών, καταθέτοντας δάφνινα στεφάνια στους τάφους εκείνων που στράφηκαν εναντίον της δημοκρατικής νομιμότητας και άνοιξαν τον δρόμο για τη μεγαλύτερη τραγωδία της σύγχρονης κυπριακής ιστορίας.
Δεν μας προκαλεί καμία έκπληξη η σπουδή του Δημοκρατικού Συναγερμού να δίνει διαχρονικά το παρών του σε τέτοιες εκδηλώσεις, ούτε ο ανταγωνισμός ανάμεσα στο ΕΛΑΜ και τον ΔΗΣΥ για το ποιος θα εκφράσει περισσότερο τον ακραίο, εθνικιστικό χώρο. Ο λαϊκισμός, ο εθνικισμός και η καλλιέργεια του διχασμού αποτελούν για αυτούς εργαλεία άγρας ψήφων, ανεξάρτητα από τις συνέπειες που έχουν για τον τόπο.
Ακόμη μεγαλύτερη, όμως, είναι η ευθύνη της κυβέρνησης. Ως εκπρόσωπος του κράτους, της νομιμότητας και θεματοφύλακας του Συντάγματος της Κυπριακής Δημοκρατίας, είναι ντροπή να αποτίει φόρο τιμής σε όσους πολέμησαν εναντίον της ίδιας της ύπαρξης του κράτους και επιχείρησαν να καταλύσουν τη δημοκρατία. Η ιστορική μνήμη και η δημοκρατική συνείδηση του λαού μας δεν μπορούν να συμβιβαστούν με τέτοιες πρακτικές.
Στις επικίνδυνες εποχές που διανύουμε, με την άνοδο της ακροδεξιάς, του εθνικισμού και του αυταρχισμού σε πολλές χώρες, το μήνυμα της Αντίστασης καθίσταται πιο επίκαιρο από ποτέ. Η υπεράσπιση της δημοκρατίας, της ιστορικής μνήμης και της αλήθειας αποτελεί καθήκον όλων μας. Αποτελεί χρέος απέναντι σε όσους αγωνίστηκαν και θυσιάστηκαν, αλλά και απέναντι στις νέες γενιές που έχουν δικαίωμα να γνωρίζουν την αλήθεια για τον τόπο τους.
Ο Παγκύπριος Σύνδεσμος Δημοκρατικών Αντιστασιακών καλεί τον κυπριακό λαό, και ιδιαίτερα τη νεολαία, να παραμείνει σε εγρήγορση απέναντι σε κάθε μορφή φασισμού, μισαλλοδοξίας και ιστορικού αναθεωρητισμού. Καλούμε όλους και όλες να κρατήσουν ζωντανή τη μνήμη, να υπερασπιστούν τις δημοκρατικές κατακτήσεις του λαού μας και να συνεχίσουν τον αγώνα για δικαίωση, επανένωση και ειρήνη στην πατρίδα μας.
Ποτέ ξανά φασισμός.
Ποτέ ξανά πραξικόπημα.
Ποτέ ξανά προδοσία.
Τιμή και δόξα στους αγωνιστές της Αντίστασης.
Αιωνία η μνήμη των πεσόντων.