Πόλος έλξης κατά την καλοκαιρινή περίοδο έγινε η «Σπηλιά του Δράκου» στην κοινότητα Πωμού.
Η Σπηλιά του Δράκου (ή Dragon Cave αν προτιμάς) βρίσκεται λίγα χιλιόμετρα μακριά από το λιμάνι του Πωμού, σε μια ήσυχη περιοχή, με πρόσβαση μετά από ένα μικρό μονοπάτι.
Στην γύρω περιοχή εκτείνεται ένα πανέμορφο τοπίο που θα λατρέψεις με την πρώτη ματιά, με την εν λόγω σπηλιά να ανοίγει προς τα κρυστάλλινα νερά.
Σύμφωνα με τους τοπικούς μύθους, πήρε το όνομα της από έναν δράκο που συνήθιζε να μένει εκεί, παρέχοντας προστασία στην περιοχή από οποιοδήποτε προσπαθούσε να κάνει κάτι κακό.
Διαβάστε επίσης
Σε μια άλλη εκδοχή, λέγεται πως εκεί βρισκόταν ο στρατηγός που έστειλε η Αικατερίνη Κορνάρο το 1480 για να προστατεύσει την περιοχή από τους Τούρκους. Τον στρατηγό τον φοβούνταν σαν δράκο και από εκεί πιστεύεται, σύμφωνα με αυτή τη θεωρία, πως πήρε το όνομά της.
Στην περιοχή μπορεί κάποιος να συναντήσει και τα «λουκέτα της αγάπης» που έχουν γίνει σύμβολο παντοτινής αφοσίωσης. Κάθε λουκέτο και μια υπόσχεση.
Τα love locks σκοπό έχουν το συμβολικό «κλείδωμα» της αγάπης σε όλες τις μορφές της. Οι ερωτευμένοι που πιστεύουν στην παντοτινή αγάπη ή το εύχονται, κρεμάνε κλειδαριές με χαραγμένα τα αρχικά τους, σε σχήμα καρδιάς, με μηνύματα, ημερομηνίες, ευχές και κορδελάκια και πετάνε συμβολικά κάπου το κλειδί για να μην ξεκλειδώσει η αγάπη τους.
Το όλο σκεπτικό προέρχεται από ένα μύθο που ξεκινάει στη Σερβία πριν από τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο όταν η Νάντια ερωτεύτηκε έναν αξιωματικό, τον Ρέζλα. Το ζευγάρι έδινε ραντεβού κάθε φορά σε μια συγκεκριμένη γέφυρα προκειμένου να περάσουν λίγο χρόνο μαζί.
Οι εξελίξεις έτρεχαν και ο Ρέζλα έπρεπε να φύγει για τον πόλεμο. Έτσι αποφάσισαν να αρραβωνιαστούν. Εκείνος όμως έφυγε για το μέτωπο και η κοπέλα έμεινε μόνη.
Το παλικάρι βρέθηκε στην Ελλάδα και συγκεκριμένα στην Κέρκυρα, όπου ερωτεύτηκε παράφορα μια άλλη γυναίκα. Η Νάντια στο άκουσμα αυτής της είδησης δεν άντεξε, αρρώστησε βαριά και μετά από λίγο καιρό πέθανε. Από τότε οι κοπέλες για να ξορκίσουν το κακό έγραφαν το όνομα τους και του αγαπημένου τους σε ένα λουκέτο που το κρεμούσαν στην ίδια γέφυρα που η Νάντια συναντούσε τον Ρέζλα. Το κλείδωναν και πετούσαν το κλειδί στο ποτάμι. Έτσι η αγάπη κλείδωνε για πάντα!
