Ο Ευρωβουλευτής του Ε.ΛΑ.Μ – ECR, μιλά για τον απολογισμό της παρουσίας του στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, το Κυπριακό και την Τουρκία, τις σχέσεις με Ισραήλ και ΗΠΑ, το μεταναστευτικό και την επόμενη ημέρα του κόμματος του.
Κ. Γεάδη συμπληρώσατε δύο χρόνια στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Πείτε μου τρία συγκεκριμένα πράγματα που πετύχατε για την Κύπρο και τα οποία δεν θα είχαν συμβεί χωρίς τη δική σας παρέμβαση. Και ρωτώ για αποτέλεσμα. Τι άλλαξε στην πράξη;
Να μου επιτρέψετε να μη πω τρία άλλα περισσότερα . Πρώτον, η ακύρωση του μουσικού φεστιβάλ στα κατεχόμενα . Δεύτερο, οι θετικές αναφορές στο κογκρέσο της Αμερικής υπέρ της Κύπρου και η καταδίκη της Τουρκίας. Μπορεί να αποτελεί εξωκοινοβουλευτική παρέμβαση ωστόσο είναι μια υπόθεση με πρακτική σημασία. Είναι ένα απτό παράδειγμα του πώς η ιδιότητα του Ευρωβουλευτή μπορεί να αξιοποιηθεί και έξω από την αίθουσα του Κοινοβουλίου.
Τρίτον, οφείλω να σας υπενθυμίσω ότι παλαιότερα ψάχναμε καταγγελτικές αναφορές σε εισβολή, παράνομη κατοχή με το μικροσκόπιο και όταν ακούγαμε κάποιο να λέει την αλήθεια χαιρόμασταν! Πλέον, το αποτύπωμα μας το έχει κάνει συνήθεια με ανακοινώσεις από πολιτική ομάδα καταδίκης της εισβολής, του ψευδοκράτους ακόμα και ανακοινώσεις που εκθειάζουν τον αγώνα της ΕΟΚΑ!
Οργανώσαμε την πρώτη πανευρωπαϊκή αντικατοχική πορεία της 20ής Ιουλίου 2025, ως μέρος της συστηματικής μας προσπάθειας για διεθνοποίηση του Κυπριακού και ορθή ενημέρωση των Ευρωπαίων συναδέλφων ότι πρόκειται πρωτίστως για ζήτημα εισβολής και κατοχής και όχι για μια διακοινοτική διαφορά. Ήδη Ευρωβουλευτές μιλούν πλέον για Απελευθέρωση και για Ενιαίο κράτος, κάτι που αλλάζει εν μέρει το πολιτικό λεξιλόγιο και τη δημόσια συζήτηση.
Και κάτι που δεν αφορά το Κυπριακό, φέραμε συμπολίτες μας με αναπηρία στις Βρυξέλλες ώστε να αποκτήσουν βήμα και φωνή. Το ενδιαφέρον μου για το θέμα αποδεικνύεται και θεσμικά εφόσον ήμουν σκιώδης εισηγητής στην Επιτροπή Πολιτικών Ελευθεριών, Δικαιοσύνης και Εσωτερικών Υποθέσεων για έκθεση που αφορά τα δικαιώματα των ατόμων με αναπηρία.
Είστε ο μοναδικός εκπρόσωπος του Ε.ΛΑ.Μ στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Ένας ευρωβουλευτής μπορεί πράγματι να επηρεάσει αποφάσεις ή τελικά η πραγματική δύναμη βρίσκεται στις μεγάλες πολιτικές ομάδες;
Μπορεί να είμαι ο μοναδικός εκλεγμένος βουλευτής από τις τάξεις του Ε.ΛΑ.Μ αλλά με τον τρόπο που λειτουργεί το Ευρωκοινοβούλιο, μέσω των πολιτικών ομάδων, αυτό δεν
αποτελεί εμπόδιο στο να παραχθεί πραγματική και ουσιαστική δουλειά. Όταν ένας ευρωβουλευτής δουλεύει απρόσκοπτα, κτίζει γέφυρες ωφέλιμης επικοινωνίας και χαίρει της εκτίμησης των συναδέλφων του μέσα στην πολιτική ομάδα στην οποία ανήκει, μπορεί να διεκδικήσει και να πετύχει πολλά για τη χώρα του. Σίγουρα το μέγεθος της πολιτικής ομάδας παίζει ρόλο, δεν μπορώ να πω το αντίθετο. Μια μεγαλύτερη ομάδα διαθέτει περισσότερες ψήφους στην Ολομέλεια και στις Επιτροπές και λόγω της αναλογικής κατανομής διαθέτει περισσότερες δυνατότητες να αναλαμβάνει σημαντικές εκθέσεις και θέσεις εισηγητών. Εμείς στην ομάδα των Ευρωπαίων Συντηρητικών και Μεταρρυθμιστών (ECR) είμαστε αυτή την στιγμή η τέταρτη πολιτική δύναμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και σε αντίθεση με όσα έλεγαν κάποιοι, μόνο στο «περιθώριο» δεν είμαστε. Από εκεί και πέρα, η παρουσία ενός Ευρωβουλευτή εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό και από τον ίδιο. Μπορεί κάποιος να ανήκει στη μεγαλύτερη ομάδα και να είναι ουσιαστικά αόρατος ενώ ένας άλλος σε μικρότερη ομάδα να έχει μεγαλύτερη επιρροή. Χρειάζονται διαρκής παρουσία, δουλειά και διάθεση να διεκδικείς. Η ομάδα σου δίνει εργαλεία, το κατά πόσο θα τα αξιοποιήσεις εξαρτάται από εσένα.
Τρανό παράδειγμα οι δεκάδες τροπολογίες που έχουν κατατεθεί στην έκθεση για την Τουρκία, καθιστώντας με ως τον πιο ενεργό ευρωβουλευτή από το σύνολο των 720, γεγονός που άλλαξε άρδην την συνολική μορφή της έκθεσης.
Δώστε μου μία ψηφοφορία ή ένα κείμενο στο οποίο η δική σας παρέμβαση άλλαξε το τελικό αποτέλεσμα.
Εδώ δεν έχω παρά να αναφέρω την ετήσια Έκθεση Προόδου για την Τουρκία, η οποία εγκρίνεται από την Ολομέλεια του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και για την οποία η πολιτική μου ομάδα μου έχει αναθέσει τον ρόλο του μόνιμου σκιώδους εισηγητή. Μέσα από δεκάδες τροπολογίες πέτυχα ουσιαστικές προσθήκες για τις υποχρεώσεις της Τουρκίας έναντι της Κύπρου, την ανάγκη αποχώρησης των κατοχικών στρατευμάτων, την αναγνώριση της Κυπριακής Δημοκρατίας, τον σεβασμό της κυριαρχίας και των κυριαρχικών της δικαιωμάτων, καθώς και αναφορές στις παράνομες ενέργειες και στους εκφοβισμούς κατά γεωργών στη νεκρή ζώνη. Παράλληλα, συνέβαλα στην αποτροπή προβληματικών αναφορών, όπως π.χ. το κάλεσμα για συμμετοχή της Τουρκίας στο SAFE. Οι παρεμβάσεις μου και η συμμετοχή μου στις διαπραγματεύσεις διαμόρφωσαν το τελικό κείμενο που παρέμεινε σε αρκετό βαθμό προβληματικό αλλά βελτιώθηκε ουσιαστικά σε σχέση με την αρχική του μορφή.
Επιπλέον, η έκθεση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου προς τον ΟΗΕ δεν είχε καμία αναφορά για την Κύπρο, αλλά με δική μου παρέμβασηκαι τροπολογία που υιοθετήθηκε, ενσωματώθηκε αναφορά για την Κύπρο.
Έχετε επενδύσει μεγάλο μέρος της παρουσίας σας στο ζήτημα της Τουρκίας. Ποια συγκεκριμένη αλλαγή στην ευρωπαϊκή πολιτική απέναντι στην Άγκυρα καταφέρατε να προωθήσετε;
Όπως ανέφερα και προηγουμένως, συνέβαλα ουσιαστικά στη διαμόρφωση των ετήσιων εκθέσεων προόδου του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου για την Τουρκία καθ’ όλη τη διάρκεια της θητείας μου, με συγκεκριμένες αναφορές στις υποχρεώσεις της Άγκυρας έναντι της Κυπριακής Δημοκρατίας.
Παράλληλα, κάθε φορά που τουρκικοί φορείς επιχειρούν να αξιοποιήσουν τους χώρους του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου για να προωθήσουν τις θέσεις τους, είτε για την Κύπρο είτε για άλλα ζητήματα, είμαι παρών ώστε να υπάρχει αντίλογος. Φτάσαμε, μάλιστα, στο σημείο το Υπουργείο Εξωτερικών της Τουρκίας να εκδώσει επίσημη ανακοίνωση κάνοντας λόγο για «τρομοκρατικές οργανώσεις» που δρουν στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, ενώ ο Τούρκος πρέσβης παραπονέθηκε ότι ουσιαστικά «καταλαμβάνουμε» όλες τις εκδηλώσεις τους.
Σε συνεδριάσεις και αποστολές έχουμε, επίσης, αρκετές φορές «συγκρουστεί» πολιτικά με Τούρκους αντιπροσώπους. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η περίπτωση του πρώην Υπουργού Άμυνας της Τουρκίας, Χουλουσί Ακάρ, ο οποίος, έπειτα από την έντονη αντιπαράθεση που προκλήθηκε, αναγκάστηκε να εγκαταλείψει την αίθουσα.
Όσο η Τουρκία δεν εκπληρώνει τις υποχρεώσεις της έναντι της Κυπριακής Δημοκρατίας, θα είμαστε εκεί για να υπενθυμίζουμε ότι δεν μπορεί να απολαμβάνει ευρωπαϊκά οφέλη.
Αν, όμως, μιλάμε για ουσιαστική αλλαγή της ευρωπαϊκής πολιτικής σε επίπεδο Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, τότε απαιτούνται αποφάσεις και ενέργειες που υπερβαίνουν τον θεσμικό ρόλο και τις αρμοδιότητες ενός Ευρωβουλευτή.
Το Ε.ΛΑ.Μ είναι σήμερα τρίτη πολιτική δύναμη. Παρ’ όλα αυτά, διεθνή μέσα, αλλά και εδώ στην Κύπρο εξακολουθούν να το χαρακτηρίζουν ακροδεξιό. Σας ενοχλεί ο χαρακτηρισμός;
Οι χαρακτηρισμοί πάντα θα υπάρχουν, καθώς αποτελούν μέρος της πολιτικής προπαγάνδας των υπόλοιπων πολιτικών δυνάμεων, οι οποίες επιδιώκουν να δημιουργήσουν αρνητικό κλίμα, με την ελπίδα ότι θα επηρεάσουν τους ψηφοφόρους και θα συσπειρώσουν τις δικές τους εκλογικές βάσεις.
Ωστόσο, το γεγονός ότι το Εθνικό Λαϊκό Μέτωπο (Ε.ΛΑ.Μ.) είναι σήμερα η τρίτη πολιτική δύναμη αποτελεί, κατά την άποψη μου, την καλύτερη απάντηση στο ερώτημα σας. Αποδεικνύει ότι ένα σημαντικό μέρος της κυπριακής κοινωνίας δεν αποδέχεται αβασάνιστα αυτές τις ταμπέλες, αλλά κρίνει ένα πολιτικό κόμμα από τις θέσεις, τις προτάσεις και την παρουσία του.
Αξίζει εδώ να σημειώσω και την προσπάθεια ορισμένων πολιτικών δυνάμεων, όπως το ΑΚΕΛ, να μας θέσουν στο περιθώριο. Τελικά, όμως, εκείνοι που βρέθηκαν πολιτικά στο περιθώριο είναι οι ίδιοι, τόσο σε τοπικό όσο και σε πανευρωπαϊκό επίπεδο.
Ας διερωτηθούμε, λοιπόν, επί της ουσίας, τι είναι τελικά «ακραίο»;
Είναι ακραίοι αυτοί που αγωνίζονται για την απελευθέρωση της πατρίδας τους και τον τερματισμό της κατοχής ή εκείνοι που συμβιβάζονται με την κατοχή και την παρανομία;
Αυτοί που θέλουν να διαφυλάξουν τον γηγενή πληθυσμό στην Κύπρο ή αυτοί που θέλουν να μας γεμίσουν παράνομους μετανάστες;
Αυτοί που θεωρούν ότι τα παιδιά πρέπει να μεγαλώνουν με πατέρα και μητέρα, όπως το όρισε η φύση ή αυτοί που θέλουν ένα παιδί να μεγαλώνει με δύο πατεράδες και η μητέρα του να είναι άντρας που φαντάζεται ότι είναι γυναίκα; Ας διερωτηθούμε ξανά! Τι είναι ακραίο;
Λέτε ότι απαιτείται αυστηρότερη μεταναστευτική πολιτική. Ποιο ακριβώς μέτρο θα εφαρμόζατε αύριο το πρωί αν είχατε την εξουσία; Και αν ευρωπαϊκό ή διεθνές δικαστήριο έκρινε το μέτρο παράνομο, θα συμμορφωνόσασταν;
Από την στιγμή που κάποιος εισέρχεται στην Πατρίδα μας παράνομα, πρέπει να απελαύνεται. Ένα άλλο μέρος είναι η αποκοπή της επιδοματικής πολιτικής, η εφαρμογή του νέου ευρωπαϊκού κανονισμού για αυστηρή μεταναστευτική πολιτική που εγκρίθηκε πρόσφατα από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, μετά από καθοριστικές παρεμβάσεις της Πολιτικής μας Ομάδας ECR και πολλά άλλα που θα θέλαμε ώρες και σελίδες να απαντήσουμε.
Δεν θα κάναμε κάτι εκτός έννομης τάξη, είτε κάτι εκτός του Δικαίου. Όμως αν ποτέ υπάρξει αυτό το δίλημμα, υποθετικά, η απάντηση για εμάς είναι σαφής και ξεκάθαρη.
Πάνω από όλα είναι η σωτηρία της Πατρίδας μας και τους λαού μας.
H εθνική ασφάλεια προηγείται ως θεμελιώδης υποχρέωση του κράτους. Η Κυπριακή Δημοκρατία έχει όχι μόνο δικαίωμα αλλά και υποχρέωση να λαμβάνει αυστηρά, αναλογικά και αποτελεσματικά μέτρα όταν διακυβεύεται η ασφάλεια της. Δεν αποδέχομαι τη λογική ότι η επίκληση δικαιωμάτων μπορεί να αδρανοποιεί ένα κράτος απέναντι σε πραγματικές απειλές κατά της εθνικής του ασφάλειας.
Με το Ε.ΛΑ.Μ πλέον τρίτη πολιτική δύναμη, θεωρείτε ότι είναι έτοιμο να κυβερνήσει ή εξακολουθεί να είναι αποτελεσματικότερο ως αντιπολίτευση;
Το Ε.ΛΑ.Μ δεν αντιμετωπίζει την τρίτη θέση ως αυτοσκοπό αλλά ως ευθύνη. Η αντιπολίτευση είναι χρήσιμη όταν ελέγχει και ασκεί πιέσεις όμως ένα κόμμα που ζητά την εμπιστοσύνη της κοινωνίας οφείλει να είναι έτοιμο και να κυβερνήσει. Αυτό σημαίνει ότι απαιτείται πρόγραμμα, τεχνοκρατική επάρκεια και συγκεκριμένες λύσεις για όλα τα ζητήματα που αφορούν την κοινωνία από την οικονομία, το μεταναστευτικό, την άμυνα, την κοινωνική πολιτική, το δημογραφικό, τη γεωργία μας, το στεγαστικό και φυσικά το Κυπριακό.
Αν ο κυρίαρχος λαός μας δώσει την εντολή δεν πρόκειται να του πούμε ότι προτιμούμε την ασφάλεια της αντιπολίτευσης. Η πολιτική ωριμότητα φαίνεται όταν είσαι έτοιμος να αναλάβεις την ευθύνη των αποφάσεων.
