Αυτές οι εικόνες δεν προέρχονται από κάποια υποβαθμισμένη γειτονιά μιας ξεχασμένης πόλης. Είναι από το Μινώος, το Ψαροχώρι της Κάτω Πάφου, που εγκαινιάστηκε το 2021 με στόχο να αποτελέσει σημείο αναφοράς για την περιοχή.

Σήμερα, πέντε χρόνια μετά, η εικόνα είναι σοκαριστική.

Άνθρωποι κοιμούνται κάτω από τα δέντρα, μέσα στους θάμνους, στα πάρκα και σε εγκαταλελειμμένα τουρκοκυπριακά υποστατικά, σε συνθήκες που δεν τιμούν καμία ευρωπαϊκή πόλη. Οι φωτογραφίες μιλούν από μόνες τους.

Παρά τις επανειλημμένες καταγγελίες πολιτών, η Αστυνομία παραμένει απούσα και οι αρμόδιες υπηρεσίες σφυρίζουν αδιάφορα. Το Γραφείο Ευημερίας, που θα έπρεπε να βρίσκεται στην πρώτη γραμμή για την αντιμετώπιση τέτοιων κοινωνικών προβλημάτων, παρακολουθεί την κατάσταση χωρίς ουσιαστική παρέμβαση.

Την ίδια ώρα, τα γραφεία και τα κυλικεία που κατασκευάστηκαν με χρήματα των δημοτών παραμένουν κλειστά και αναξιοποίητα από τον Δήμο Πάφου. Η εγκατάλειψη έφερε τον βανδαλισμό. Οι χώροι παραβιάστηκαν, καταστράφηκαν και μετατράπηκαν σε καταλύματα και εστίες ακαταστασίας.

Σκουπίδια παντού. Βρωμιά. Δυσοσμία. Εικόνες εγκατάλειψης και παρακμής.

Ούτε το τέμενος της περιοχής έμεινε ανεπηρέαστο από αυτή την κατάσταση. Ούτε οι κοινόχρηστες τουαλέτες, που έχουν ουσιαστικά καταληφθεί, στερώντας από τους επισκέπτες και τους πολίτες την πρόσβαση σε βασικές υποδομές.

Μιλάμε για μια περιοχή περίπου 10.000 τετραγωνικών μέτρων, με κτίρια, χώρους πρασίνου, παιδότοπο και σε άμεση γειτνίαση με αρχαιολογικούς χώρους και τουριστικά σημεία που επισκέπτονται χιλιάδες άνθρωποι κάθε χρόνο.

Και όμως, αυτός ο χώρος έχει αφεθεί στην τύχη του.

Η ευθύνη δεν ανήκει μόνο σε έναν φορέα. Ανήκει σε όλους όσοι γνώριζαν και δεν έπραξαν τίποτα. Στην Αστυνομία, στις Υπηρεσίες Κοινωνικής Ευημερίας, στις Υγειονομικές Υπηρεσίες και σε εμάς, τον Δήμο Πάφου.

Δεν μπορούμε να μιλάμε για ανάπτυξη, τουρισμό και ποιότητα ζωής όταν επιτρέπουμε τέτοιες εικόνες στην καρδιά της Κάτω Πάφου.

Αρκετά με τις δικαιολογίες. Αρκετά με τη μεταφορά ευθυνών από υπηρεσία σε υπηρεσία.

Το Μινώος δεν χρειάζεται άλλες υποσχέσεις. Χρειάζεται άμεση δράση. Καθαρισμό, αστυνόμευση, κοινωνική παρέμβαση, αξιοποίηση των κτιρίων και αποκατάσταση της τάξης και της αξιοπρέπειας.

Γιατί η σημερινή εικόνα δεν είναι μόνο εγκατάλειψη.

Είναι ντροπή. Και η ντροπή αυτή έχει ονοματεπώνυμο: την αδιαφορία όλων μας.