Στο σύγχρονο, ρευστό γεωπολιτικό περιβάλλον, οι τριμερείς διασκέψεις και οι συμπράξεις που αναπτύσσει η Ελλάδα και η Κύπρος με χώρες της ευρύτερης περιοχής δεν αποτελούν ένα απλό επικοινωνιακό τρικ.
Αντίθετα, αγγίζουν τον πυρήνα της εθνικής στρατηγικής και παράγουν απτά, ουσιαστικά αποτελέσματα.
Η σημασία αυτών των συναντήσεων είναι πρωτίστως γεωστρατηγική και οικονομική. Μέσα από θεσμοθετημένες συνεργασίες σε κρίσιμους τομείς –όπως η ενέργεια, η ασφάλεια, η οικονομία και η διαχείριση κρίσεων– ο Ελληνισμός παύει να είναι ένας παθητικός παρατηρητής των εξελίξεων.
Μετατρέπεται σε έναν ενεργό, αξιόπιστο εταίρο και πυλώνα σταθερότητας στην Ανατολική Μεσόγειο. Με αυτές τις πρωτοβουλίες, ο Ελληνισμός: Συμμετέχει ισότιμα στη διαμόρφωση του νέου ενεργειακού και διπλωματικού χάρτη.
Αναπτύσσεται, δημιουργώντας ισχυρές συμμαχίες που θωρακίζουν τα κυριαρχικά του δικαιώματα. Δυναμώνει και ενισχύεται, αποκτώντας μεγαλύτερο διπλωματικό εκτόπισμα στα διεθνή φόρα.
