Κόβονται υπερωρίες.
Μειώνονται ώρες λειτουργίας.
Υποστελεχώνεται το ΤΑΕΠ κάτω από τα όρια ασφάλειας.

Και την ίδια ώρα, ακούμε για «αναβαθμίσεις» και «ισότιμη πρόσβαση».

Η πραγματικότητα είναι ότι όποιος αρρωστήσει νύχτα, Σαββατοκύριακο ή αργία, στέλνεται στην Πάφο.
Όποιος βρεθεί σε επείγον περιστατικό, εξαρτάται από ένα σύστημα που λειτουργεί οριακά.

Με δύο νοσηλευτές σε βάρδια, σε περίπτωση πολλαπλών περιστατικών, κάποιος θα μείνει πίσω.
Αυτό δεν είναι σύστημα υγείας, αλλά διαχείριση ρίσκου πάνω σε ανθρώπινες ζωές.

Και όλα αυτά για εξοικονόμηση μερικών ευρώ.

Η κυβέρνηση οφείλει να απαντήσει καθαρά:
Πόσο κοστολογεί τη ζωή των πολιτών της υπαίθρου;

Η Πόλη Χρυσοχούς δεν είναι περιοχή δεύτερης κατηγορίας και δεν θα αποδεχτούμε άλλο την εγκατάλειψη.